Blip dla generacji SMS-ów
Blip jest serwisem mikroblogingowym. Pozwala na publikowanie w Internecie krótkich notek, obserwowanie notek innych użytkowników oraz na rozmowę z innymi użytkownikami serwisu. Łączy w sobie cechy bloga, SMS, komunikatora internetowego i IRC/czatu, a nawet RSS. Sam Blip określa się jako "nowy sposób na informowanie znajomych o tym, co właśnie robisz"1. 
Notki mogą liczyć do 160 znaków, a więc mniej więcej tyle co wiadomości tekstowe (SMS). Mogą zawierać odnośniki do stron internetowych, zdjęcia, filmy wideo. Są publikowane na stronie użytkownika w odwrotnej kolejności chronologicznej (najnowsze na górze strony), podobnie jak na blogu. Starsze przechodzą do archiwum, podzielonego na dni, miesiące i lata.
Nowe notki można dodawać za pomocą formularza na stronie World Wide Web, ale także przez komunikator internetowy (GG, Jabber, Google Talk, Spik). Na przykład w GG istnieje specjalny numer (#202), gdzie można nie tylko wpisać notki, ale także odczytywać notki osób obserwowanych.
Obserwowanie notek innych użytkowników Blipa przypomina swoją funkcjonalnością subskrypcję kanału (feedu) RSS. Użytkownik dodanie wybraną osobę do "obserwowanych" przez stronę World Wide Web albo przez komunikator. To, kogo obserwuje i kto go obserwuje jest widoczne w jego profilu. Lista ta wydaje się odpowiednikiem list znajomych z serwisów społecznościowych.
Możliwa jest rozmowa z innymi użytkownikami serwisu, przez wysyłanie notek skierowanych tylko do nich. Jednak inaczej niż w komunikatorach i na czatach, wiadomości te mogą być widoczne dla każdego kto wejdzie na "kokpit" danej osoby.
Internesującą funkcjonalnością są "wklejki", pozwlające na wklejenie informacji z blipa prosto na swojego bloga stronę czy forum dyskusyjne. Są to aplety Flash pokazujące treść dziesięciu ostatnich wiadomości i daty ich publikacji oraz nick i zdjęcie użytkownika.
Serwis Blip ma bardzo niski poziom prywatności w stosunku do blogów, komunikatorów czy czatów. Jedyne ustawienie prywatności to możliwość ignorowania wiadomości od osób, które nie są obserwowane (podobnie jak w komunikatorach). Czy jest to założenie, czy też pewien etap rozwoju - czas pokaże.
Profil użytkownika jest maksymalnie uproszczony. Zawiera tych informacje o nicku danej osoby, zdjęcie (avatar), miasto i kraj, stronę World Wide Web (gdzie często znaleźć można adresy blogów) i krótki opis.
W Blipie podobnie jak na blogach zawiązują się kręgi znajomych - czytających się wzajemnie, rozmawiających, obgadujących innych. Czy spełnia podstawowe funkcje serwisu społecznościowego - odnalezienia starych znajomych i poznania nowych? W pewnym stopniu tak, można w nim podróżować po kokpitach, listach obserwowanych, rozmowach - zupełnie jak po blogach czy kanałach IRC. Czytanie mikroblogów innych użytkowników często zachęca do poznania ich bliżej. "Nie chcemy, żeby blip stał się serwisem randkowym, ale nie mamy nic przeciwko zawieraniu nowych znajomości na blipie." - pisze Marcin Jagodziński na BlipLog2.
Marta Klimowicz napisała3, że rozmowa na Blipie to "intymność zatłoczonego pokoju, w którym ktoś może zwrócić uwagę na prowadzony obok niego dialog". Tak więc zabawa w Blipa to jak udział w imprezie, przyjęciu, gdzie widzi się znajome osoby i rozmawia z nimi, ale także poznaje nowe. Na intymność może przyjść czas później i zupełnie gdzie indziej.
"Blip należy do aplikacji, ułatwiających tworzenie Ambient Intimacy. Poszerza model Twittera o bezpośrednią, szybką interakcję i multimedialność" - stwierdza Marcin Jagodziński w jednej ze swoich prezentacji4.
Blip.pl ma także swój blog5, gdzie jego twórcy informują o pracach nad dalszym rozwojem tego serwisu. Blog ten powstał 29 maja 2007 roku. Ma też swój odpowiednik jako blip.
Źródła
1 FAQ (kto pyta, mniej błądzi), Blip, dostęp: 19 lutego 2008.
2 Marcin Jagodziński, Tajemnicza nieznajoma, Strona bliplog: blog serwisu blip, 7 czerwca 2007.
3 Marta Klimowicz, Blip - bardziej czat czy bardziej blog?, Technoblog, 4 lutego 2008.
4 Marcin Jagodziński, Mikroblogging, czyli jak się pisze twitteroida, prezentacja na: Bootstrap 8.01, 19 stycznia 2008. Wyjaśnia: "Ambient Intimacy (nienarzucająca się bliskość?) to możliwość bycia w kontakcie z osobami, z którymi normalnie jest to niemożliwe, gdyż dzieli nas od nich czas i przestrzeń".
5 Strona bliplog: blog serwisu blip, dostęp: 19 lutego 2008.
Warto zobaczyć także: Marta Klimowicz: Czy Internet został stworzony dla słabych więzi?, Technoblog, 9 stycznia 2008.
Zobacz podobne:
» Wiadomości głosowe na Blipie
19 lutego 2008 ze zmianami 2 grudnia 2009